Otępienie. I wszystko, co się wydarzyło odkąd wiem, że mama choruje.
ośrodek opieki
Halucynacje mieszają się z rzeczywistością nieustannie. Trudno odgadnąć czy to, co mama mówi ma jakikolwiek związek z rzeczywistością. To już nie kwestia „zahaczki”, na której osnuwa opowieść, to po prostu wyimaginowany świat. Majaczenia mają jednak pozytywny skutek Czytaj dalej
Moje wizyty u mamy zmieniły charakter. To już nie odwiedziny, na które dotąd czekała. Teraz jadę przede wszystkim sprawdzić czy wszystko w porządku. Czytaj dalej
Mama skończyła 68 lat. Długo zbierałam się, żeby o tym napisać. To jedna z tych chwil, które są ważne, chcę je zapamiętać. Ale tym razem nie wiem, co napisać. Dla mamy „urodziny” to już puste słowo. Czytaj dalej
Zwracanie się do pacjentów po imieniu w domach opieki to plaga. Mówienie na ty jest tak powszechne, że nikt już zdaje się tego nie zauważać. Czytaj dalej
Mama jest w ośrodku. Ile razy wypowiedziałam to zdanie? Czytaj dalej
Diane Keaton w jednym z wywiadów zwróciła uwagę na osoby z demencją – zbyt łatwo odnosimy wrażenie, że ich nie ma, że są nieobecni, „a tymczasem pod warstwą niepamięci wciąż jest obecność, osobowość, możliwość kontaktu” Czytaj dalej
Jak mnie nie było, to czy ktoś ci dawał różne rzeczy? – zagaja mama tajemniczo przez telefon. Nie za bardzo łapię sens tego pytania, ale orientuję się, że jest jakiś problem z jej ubraniami. Czytaj dalej
To najgorsze pytanie świata nie dawało mi spokoju przez wiele miesięcy. Codziennie od nowa je sobie zadawałam. I codziennie znajdowałam inne argumenty – raz przeważały te za, raz przeciw. Najtrudniejsza decyzja, której człowiek wcale nie chce podejmować. Jak można oddać mamę do ośrodka? Ale z drugiej strony – jak z nią mieszkać? Jak zapewnić jej bezpieczeństwo? Jak ogarnąć opiekę nad mamą, pracę, swój własny dom i dzieci? Jak te wszystkie role wypełniać, kiedy mama, która ma dopiero 65 lat przestaje być babcią i mamą, a staje się… No właśnie kim? Czytaj dalej
